Sivrihisar tarihine göre 1150 yılında Günyüzü’ nün ayrı bir Kaza olduğu bildirilmektedir. Günyüzü’ ne ilk gelenler KILAVUZOĞULLARI, TELATİNOĞULLARI, BEYAZITOĞULLARI, SARIOĞULLARI ve DURMUŞOĞULLARI’ dır. Köyün ilk adı KOZAĞACI’ dır. 1932 Yılında Bucak olan Günyüzü Nahiyesi’ne 1972 yılında Belediye Teşkilatı kurulmuş, Günyüzü İlçesi 20 Mayıs 1990 tarih ve 20523 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan 3644 Sayılı kanunla müstakil İlçe olmuş olup, 06.08.1991 tarihinde resmen çalışmaya başlamıştır. İlçenin Yüzölçümü 740 Km2 olup, Denizden yüksekliği 864 M.’ dir. Günyüzü İlçesinin arazileri Ova görünümünde ise de yer yer yüksek dağ ve kayalıklar arazideki düzlüğü bozmaktadır

2000 Yılı Genel Nüfus Tespit sayımı sonuçlarına göre Günyüzü İlçesinin toplam nüfusu 8.295 kadın 8.205 erkek olmak üzere 16.500' dür. İlçe Merkezine bağlı 2 kasaba 14 köy vardır. İlçe merkezinin nüfusu 4.737 olup bağlı kasaba ve köylerin nüfusu ile 11.763 ' dir. Günyüzü İlçesinde kadın nüfusu fazla görünmekte ise de bu farklılık büyük oranda değildir.

Günyüzü İlçesi Eskişehir İline bağlı olup İl Merkezine uzaklığı 135 Km , Sivrihisar İlçesine 39 Km, Ankara' ya 118 Km E-90 nolu karayoluna uzaklığı ise 28 Km olup yolu asfalttır. Konya İlinin Yunak ve Çeltik İlçelerine giden yol güzergahı üzerindedir. İlçe Merkezine bağlı iki Kasaba ve 14 köy vardır. Ayrıca 3 adet Yayla ve Mandıra bulunmaktadır. Üçü de Köy hüviyetine sahip olup, okul, cami, yol ve içme suyu mevcuttur.

İlçe Merkezindeki konutların yaklaşık % 40’ı betonarme, geri kalan % 60’lık kısmı ise ahşap ve yarı ahşap durumdadır. Kırsal kısımdaki konutların tamamına yakın kısmı yığma, kerpiç ve taş bina olup son yıllarda özellikle İlçemiz ile Kasabalarındaki ve devlet karayolu güzergahındaki Köylerimizde betonarme evler yapılmaktadır. İlçemiz Merkezinde, Kasabalarında ve Köylerinde gece kondu sorunu yoktur. İlçe Merkezinin elektrik,su,kanalizasyon sağlık ve PTT sorunları yoktur. İlçe Merkezindeki konutların yaklaşık % 40' ı betonarme, geri kalan %60'lık kısmı ise ahşap ve yarı ahşap durumdadır. Kırsal kısımdaki konutların tamamına yakın kısmı yığma, kerpiç ve taş bina olup son yıllarda özellikle İlçemiz ile Kasabalarındaki ve devlet karayolu güzergahındaki Köylerimizde betonarme evler yapılmaktadır. İlçemiz Merkezinde, Kasabalarında ve Köylerinde gece kondu sorunu yoktur. Nüfusun yaklaşık % 28' i İlçe Merkezinde ve Kasabalarında % 72' si Köylerde ve Yaylalarda oturmaktadır. Ana-Baba ve Evli çocuklar genellikle ayrı evlerde oturmakta ise de özellikle kırsal kesimde birlikte oturmalar görülmektedir. İlçenin nüfus artış oranı % 1'dir. (Yaklaşık sayı) Köylerin tamamında elektrik mevcuttur. Çoğunda da su ve telefon santralı mevcuttur. İlçe Merkezinde 1 Kasabalarda da 1’er tane olmak üzere 3 Sağlık Ocağı mevcuttur. İlçe Halkının % 80’ine yakını tarım ve hayvancılıkla, % 20’iside ticaret ve serbest meslekle geçinmektedir. İlçe halkının büyük çoğunluğu İlçe dışında komşu İl ve İlçelerde Ankara- Polatlı- Eskişehir- Gölcük gibi merkezlerdedirler.